(pinyin: zhǐ) zatrzymać, zaprzestać, ustać, jest jedną siedmiu definicji 禪定 dhyāna opisywanej jako 奢摩他 śamatha lub 三摩地 samādhi. Jest opisywane jak 靜息動心 wyciszenie, uspokojenie aktywnego umysłu lub autohipnoza, także 心定止於一處 ześrodkowanie umysłu, dosł. umysł spokojnie utwierdzony w jednym miejscu, jednej pozycji. Różni się od 觀 które obserwuje, sprawdza, dokładnie bada dowody. 止 jest bardziej związane z 拂妄 uwolnieniem się od rozproszenia. Jest to bardziej wyrzeczenie się niż kontemplacja, patrz 止觀. W praktyce istnieją trzy metody osiągniecia takiego wyrzeczenia: (a) poprzez przytwierdzenie umysłu na nosie lub pępku itp., (b) poprzez zatrzymanie każdej myśli, która powstaje, (c) poprzez pozostawanie z myślą, że nic nie istnieje samodzienie, lecz dzięki poprzedzającej przyczynie.


(pinyin: zhǐ guān, sanskryt: śamatha-vipaśyanā), transliteracja 奢摩他毗婆舍那 lub 奢摩他毗鉢舍那, sanskryckie słowa interpretowane są przez , , oraz 明靜. Na temat ich znaczenia patrz odpowiednio oraz . Gdy fizyczne ciało odpoczywa, nazywane to jest 止 zhǐ. Gdy umysł jasno dostrzega, nazywane to jest 觀 guān. Termin oraz forma medytacji są szczególnie związane z ich głównym interpretatorem - założycielem szkoły Tiantai, która jest przedstawiana jako Zhǐguān Zōng. Jej głównym przedmiotem jest skupienie umysłu poprzez szczególne metody, których celem jest jasny wgląd w rzeczywistość i uwalnienie się od złudzenia. Tiantai podaje dziesięć metod medytacji lub skupienia: (1) 五陰, 十八界 oraz 十二入, (2) pożądanie i złudzenie, (3) choroba, (4) formy karmy, (5) działania Māry, (6) dhyāna, (7) (błędne) poglądy, (8) arogancja, (9) dwa Pojazdy, (10) stan bodhisattwy.


(pinyin: zhǐ guàn shě sanskryt: upekṣā) obojętność, porzucenie zarówno 止 jak i 觀, czyli wzniesienie się ponad oba ku temu co uniwersalne.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License