(pinyin: shí, sanskryt: daśa) dziesięć, doskonała liczba.


(pinyin: shí zōng) dziesięć szkół chińskiego Buddyzmu: I. (1) 律宗 Dyscypliny Vinayi lub 南山|, (2) 倶舍 Kośa, Abhidharmy lub Rzeczywistości (Sarvāstivādin) 有宗, (3) 成實宗 Szkoła Satyasiddhi oparta na śāstrach założona przez Harivarman, (4) 三論宗 Mādhyamika lub 性空宗, (5) 法華宗 Lotosu, "Kwiata Prawa" lub Tiantai 天台宗, (6) 華嚴Huayan lub 性 lub 賢首宗, (7) 法相宗 Dharmalakṣana lub 慈恩宗 oparta o 唯識論, (8) 心宗 Ch'an lub Zen, tylko umysłu lub intuicyjna, patrz 禪宗, (9) 眞言宗 (Jap. Shingon) lub ezoteryczna 密宗, (10) 蓮宗 Lotosu Amitābhy lub Czystej Ziemi (Jap. Jōdo) 淨士宗. Druga, trzecia, czwarta i dziewiąta istniały bardziej w Japonii niż w Chinach, gdzi utwaciły znaczenie. II. The Hua-yen także podaje podział na dziesięć szkół myśli: (1) 我法倶有 rzeczywistości "ja" (lub duszy) oraz przedmiotów, np. umysłu i materii, (2) 法有我無 rzeczywistości rzeczy lecz nie duszy, (3) 法無去來 rzeczy ani nie powstają ani nie giną, (4) 現通假實 obecna rzeczy zarówno przejawiają się jak i są rzeczywiste, (5) 俗妄眞實 powszechne lub zjawiskowe idee są błędne, podstawowa rzeczywistość jest jedyną prawdą, (6) rzeczy są zaledwie nazwami, (7) wszystkie przedmioty są nierzeczywiste 空, (8) bhūtatathatā jest nierzeczywiesta, (9) zjawiska i ich postrzeganie powinny zostać porzucone, (10) doskonałe, wszechobejmujące i całkowite nauczanie Jednego Pojazdu. III. Istnieją dwa stare Japońskie podziały: 大乘律宗, 倶舎宗, 成實宗, 法和宗, 三論宗, 天台宗, 華嚴宗, 眞言宗, 律宗 oraz 淨土宗. Druga lista dodaje 禪宗 i pomija 大乘律宗. Sa to Ritsu, Kusha, Jōjitsu, Hossō, Sanron, Tendai, Kegon, Shingon, (Hīnayāna) Ritsu oraz Jōdo. Dadawany jest tu Zen.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License