上

_{(pinyin: shàng, sanskryt: uttarā) 嗢呾羅 powyżej, wyższy, lepszy, na, wcześniejszy, wznosić się, ofiarować wyższemu.}

上座

_{(pinyin: shàng zuò, sanskryt: Sthavira lub Mahāsthavira) stary człowiek, starzec, naczelny mnich, prezydent, opat, pierwsi ojcowie Buddyzmu, tytuł Mahākāśyapy, także mnisi pomiędzy dwudziestym i czterdziestym dziewiątym rokiem, podczas, gdy 中座 to mnisi pomiędzy dziesiątym a dziewiętnastym rokiem a 下座 poniżej dziesięciu lat. 釋氏要覽 dzieli przewodzących starszych na cztery klasy: przewodzący klasztorowi, zgromadzeniu mnichów, szkole, świecki człowiek przewodzący posiłkom dla mnichów.}

上座部

_{(pinyin: shàng zuò bù, sanskryt: Sthavirāḥ) 他毘梨典部, 他鞞羅部 Sthaviranikāya lub Āryasthāvirāḥ. Szkoła przewodzącego starca lub starszych. Dwie wczesne szkoły Buddyzmu to właśnie Sthavirāḥ (która rozwinęła się w Mahāsthavirāḥ) oraz Mahāsānghikāḥ lub 大衆部. Początkowo, nie były one uważane za oddzielne szkoły, 上座部 reprezentowała jedynie bliskich lub straszych uczniów Śākyamuniego, natomiast 大衆 to pozostali uczniowie. Mówi się, że jeden wiek później pod przywództwem Mahādevy 大天 powstały różnice w opini na temat doktryn. Jako skutek tego wymieniane są trzy podziały: Mahāvihāravāsinaḥ, Jetavanīyāḥ oraz Abhayagiri-vāsinaḥ. Nastąpiły one na Cejlonie. Z biegiem czasu rozwinęło się osiemnaście szkół Hīnayāny. Od czasu Aśoki cztery główne szkoły to: Mahāsāṅghika, Sthavira, Mūlasarvāstivda oraz Saṁmitīya. Osiemnaście następujących sekt uważane jest jako 上座部: 說一切有部, 雪山, 犢子, 法上, 賢冑, 正量, 密林山, 化地, 法藏, 飮光 oraz 經量部. Sthaviravādinowie są uważani w swych założeniach za najbliższych wczesnemu Buddyzmowi, choć mówi się, iż zmienili oni Buddyzm z systemu agnostycznego w realistyczną filozofię.}