(pinyin: shàng, sanskryt: uttarā) 嗢呾羅 powyżej, wyższy, lepszy, na, wcześniejszy, wznosić się, ofiarować wyższemu.


(pinyin: shàng zuò, sanskryt: Sthavira lub Mahāsthavira) stary człowiek, starzec, naczelny mnich, prezydent, opat, pierwsi ojcowie Buddyzmu, tytuł Mahākāśyapy, także mnisi pomiędzy dwudziestym i czterdziestym dziewiątym rokiem, podczas, gdy to mnisi pomiędzy dziesiątym a dziewiętnastym rokiem a poniżej dziesięciu lat. 釋氏要覽 dzieli przewodzących starszych na cztery klasy: przewodzący klasztorowi, zgromadzeniu mnichów, szkole, świecki człowiek przewodzący posiłkom dla mnichów.


(pinyin: shàng zuò bù, sanskryt: Sthavirāḥ) 他毘梨典部, 他鞞羅部 Sthaviranikāya lub Āryasthāvirāḥ. Szkoła przewodzącego starca lub starszych. Dwie wczesne szkoły Buddyzmu to właśnie Sthavirāḥ (która rozwinęła się w Mahāsthavirāḥ) oraz Mahāsānghikāḥ lub . Początkowo, nie były one uważane za oddzielne szkoły, 上座部 reprezentowała jedynie bliskich lub straszych uczniów Śākyamuniego, natomiast 衆 to pozostali uczniowie. Mówi się, że jeden wiek później pod przywództwem Mahādevy 天 powstały różnice w opini na temat doktryn. Jako skutek tego wymieniane są trzy podziały: Mahāvihāravāsinaḥ, Jetavanīyāḥ oraz Abhayagiri-vāsinaḥ. Nastąpiły one na Cejlonie. Z biegiem czasu rozwinęło się osiemnaście szkół Hīnayāny. Od czasu Aśoki cztery główne szkoły to: Mahāsāṅghika, Sthavira, Mūlasarvāstivda oraz Saṁmitīya. Osiemnaście następujących sekt uważane jest jako : 說一切有部, 雪, 犢子, 法上, 賢冑, 正量, 密林, 化地, 法藏, 飮光 oraz 經量部. Sthaviravādinowie są uważani w swych założeniach za najbliższych wczesnemu Buddyzmowi, choć mówi się, iż zmienili oni Buddyzm z systemu agnostycznego w realistyczną filozofię.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License